17 Νοεμβρίου είχαμε χθες, επέτειο του Πολυτεχνείου. Και κάπου εκεί θυμηθήκαμε την Αντιπεριφερειάρχη Παιδείας και Αθλητισμού της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, Ο. Πουταχίδου. Χρόνια τώρα, με τη στάση και τις απόψεις μας, έχουμε δείξει ότι δεν είμαστε από εκείνους που περιμένουν ένα μήνυμα από τους αιρετούς για κάθε παγκόσμια ημέρα ή επέτειο. Άλλωστε, από επετειακές δηλώσεις, βαρύγδουπα λόγια και φωτογραφίες με το ανάλογο ύφος έχουμε χορτάσει. Αλλά, 17 Νοεμβρίου ήταν! Πολυτεχνείο! Μια επέτειος που συνδέεται άμεσα με την Παιδεία, τη νεολαία και τη δημοκρατία. Στην κεντρική εκδήλωση της Κοζάνης δεν την είδαμε. Δεν γνωρίζουμε αν παραβρέθηκε κάπου αλλού και δεν θα ισχυριστούμε κάτι τέτοιο. Είπαμε, λοιπόν, να αναζητήσουμε μήπως έκανε έστω μια δημόσια αναφορά, μια ανάρτηση στο προσωπικό της προφίλ στο Facebook ή στο Τik Tok. Μπα, τίποτα δεν εντοπίσαμε!
Κι αναρωτιόμαστε. Ένα μήνυμα για το Πολυτεχνείο δεν μπορούσε να στείλει; Άλλωστε, δεν είναι ότι λαμβάνουμε και τόσο συχνά ενημερώσεις για τις δραστηριότητές της στο αντικείμενο της Παιδείας. Με το σταγονόμετρο φτάνουν αυτές. Θα ήταν, λοιπόν, μια καλή ευκαιρία να κάνει αισθητή την παρουσία της. Όχι ότι μια ανάρτηση θα σήμαινε και τίποτα σπουδαίο. Ούτε θα αποτελούσε απόδειξη έργου ή ιδιαίτερης ευαισθησίας. Αλλά, εντάξει, ούτε αυτό; Βέβαια, για να μη μείνουμε μόνο σε εκείνην, ούτε από τον Αντιδήμαρχο Παιδείας του Δήμου Κοζάνης, Ι. Ιωαννίδη, εντοπίσαμε κάποια σχετική δημόσια αναφορά. Φαίνεται πως υπάρχει αξιοσημείωτη σύμπνοια σε όλα τα αυτοδιοικητικά θέματα.
Πάντως, ειδικά στην περίπτωση της Ο. Πουταχίδου, έχουμε την αίσθηση ότι η σιωπή αρχίζει να αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στη χθεσινή ημέρα. Περισσότερα, όμως, και αναλυτικότερα, πολύ σύντομα, όταν λάβουμε τις απαντήσεις που αναμένουμε. Γιατί, όπως φαίνεται, υπάρχουν κι άλλα που αξίζει να ειπωθούν…
H Xύτρα














































Πόσο δίκαιο έχεις kozan. Έχουν διαγράψει απο τη μνήμη τους τις λέξεις ΑΓΩΝΕΣ , ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ, ΗΡΩΙΣΜΟΣ
ΤΟΛΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Εμείς όμως εχουμε κοντή μνήμη και τους ψηφίζουμε ξανά και ξανά.