Ο κοζανίτης ιατροφιλόσφος – έτσι ονομαζόταν κάποτε – οι κατέχοντες πλην της επαγγελματικής παιδείας και ευρύτερης Γεώργιος Σακελλάριος (1768-1838) ήδη έλαβε αγαλματική θέση ενώπιον της κυρίας εισόδου της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης στον Δημοτικό Κήπο. Μεταφέρθηκε από την πλατεία ίνα παύσει η ιστορική ανορθογραφία του να καταθέτουν στεφάνια την 25η Μαρτίου στην προτομή του οι αδαείς της γραφειοκρατίας, ως αγωνιστού του 1821 αφού αυτός ήταν συνεχώς ιατρός των Αληπασάδων κ. α. αγαρηνών προσωπικοτήτων.

Ηταν όμως ποιητής του καιρού του και προσωπικότητα των γραμμάτων εν γένει. Μια ποιητική μονομαχία με τον γείτονα Καστοριανόν και σημαντικόν ποιητήν Αθανάσιον Χριστόπουλον (1772-1847) ποιητήν βακχικών ασμάτων και της εν γένει  λυρικής τρυφηλότητας, ο οποίος υπεραμύνονταν την βαρελοθήκην ενώ ο Γ. Σ τη Βιβλιοθήκη, έλαβε τω καιρώ εκείνω.
Γράφουν μεταξύ άλλων στίχων:

Εξω εξω τα βιβλία
Στη φωτιά η φλυαρία
Λεξεις, λόγοι, όλα κάτω
Τι του κάκου τα φυλλάτω

Βάλε Βάκχον και Μαινάδες
και βαρέλια μυριάδες
Να γενή βαρελοθήκη
η χρυσή βιβλιοθήκη
Αθ. Χρ.
Αγριεμένος ο Γ. Σ απάντησε

Εξω έξω τα κροντήρια
έξω πλόσκες και ποτήρια
κούπες στάμνες όλα κάτω
Τι του κάκου τα φυλάττω

Εις τον Ελικώνα  τρέξε
με τες Μούσες χαίρου παίξε
Καύσε την βαρελοθήκην.
σύστησε βιβλιοθήκην.
Γεωρ. Σακελλάριος

Κι ο μεν Σακελλάριος εύρε θέσιν ενώπιον της Δημοτικής Βιβλιοθήκης ο Χριστόπουλος όμως έναντι ποιάς καστοριανής βαρελοθήκης ίσταται;