Ως σκηνοθέτης, έχοντας δουλέψει για δεκαετίες δίπλα σε δημοσιογράφους, έμαθα πως η διατύπωση της άποψης του δημοσιογράφου, θα πρέπει να είναι τεκμηριωμένη. Να βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία, να συντίθεται από τη γνώση όλων των παραμέτρων, να μην επηρεάζεται από τη δυναμική του όχλου και να μην υπαγορεύεται από συναισθηματικά κριτήρια.

Όμως δεν είμαι δημοσιογράφος (και μπορεί να μην συνεργάστηκα με τους καλύτερους), οπότε δεν διεκδικώ την ακαδημαϊκή εγκυρότητα της παραπάνω άποψής μου και για αυτό μπορεί να κάνω και λάθος.

Ως πολίτης, είμαι σε θέση να ξέρω ότι η κατάθεση της δημοσιογραφικής άποψης έχει τη δύναμη να διαμορφώνει συνειδήσεις.

Και δυστυχώς κάποιες φορές πλαγίως να σπιλώνει υπολήψεις.

Ως γιος ενός σοφού πατέρα, έμαθα πως «η σιωπή» είναι δύναμη, όταν απευθύνεσαι σε ανθρώπους που εκ προοιμίου, δεν θέλουν να σε ακούσουν, γιατί έχουν διαμορφωμένη άποψη για σένα, χωρίς να σου έχουν μιλήσει ποτέ.

Ως Νίκος, απλά πορεύομαι… με καθαρή συνείδηση…