Είμαστε μάρτυρες ενός προαναγγελθέντος θανάτου της περιοχής μας (Δυτικής Μακεδονίας) από την Κυβέρνηση με το ξαφνικό κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων χωρίς κανένα προγραμματισμό και χωρίς εμφανείς διεξόδους. Με προσχηματικές ημερίδες διοργανωμένες από την Περιφέρεια που διεξήχθησαν στην Πτολεμαϊδα χωρίς αντίλογο, αφού θεσμικοί παράγοντες της περιοχής, εργατικά σωματεία και λαός, εμποδίστηκαν με χημικά και ΜΑΤ, να πλησιάσουν στην αίθουσα. Έτσι εννοούν φαίνεται αυτοί τον διάλογο!!

Και εμείς; Ο λαός τι κάνουμε; Είμαστε σοκαρισμένοι και άφωνοι.

-Άφωνοι από το ξαφνικό ΣΟΚ

-Άφωνοι από διεκδικήσεις, αφού οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι είναι χωρίς αποτέλεσμα

-Άφωνοι γιατί δεν μας ακούν

-Άφωνοι ως συλλογικά υποκείμενα, περιμένοντας από τους ειδικούς

-Άφωνοι γιατί μάθαμε να αναθέτουμε στις ηγεσίες

-Άφωνοι γιατί οι αγώνες πάντα έχουν αριστερό πρόσημο και πολλοί φοβούνται την ταύτιση

-Άφωνοι γιατί δεν μας εξηγούν και δεν μας ενημερώνουν

-Άφωνοι γιατί δεν βλέπουμε κανένα πρόγραμμα για την επόμενη μέρα

-Άφωνοι γιατί μάθαμε στην μοιρολατρία και σε υποσχέσεις αυτών που μας κατέστρεψαν και μας καταστρέφουν

-Άφωνοι –ελπίζω- κάποιοι και από ντροπή γιατί μας ξαναέφεραν στην εξουσία τους καταστροφείς μας, τους αδιάφορους για τον κόπο, τον μόχθο των ανθρώπων και των εργατών αυτού του τόπου. Για τους εργάτες που έδωσαν φως, πολιτισμό, υγεία, Εθνική ενεργειακή ανεξαρτησία, οικονομική ανάπτυξη σε μια ολόκληρη χώρα.

-Άφωνοι γιατί ολόκληρο το σύστημα, τα ΜΜΕ και οι «πληρωμένοι διανοούμενοι» μας είπαν και μάλλον μας έπεισαν, ότι όλοι είναι ίδιοι. Ίδιοι αυτοί που κατέστρεψαν, μ’ αυτούς που προσπάθησαν να βρουν διεξόδους, χωρίς πάντα να το πετυχαίνουν. Ίδιοι αυτοί που πλήρωσαν και πληρώνουν ακόμη τα σπασμένα άλλων, που κλείνουν τα μαγαζιά τους, που φεύγουν στο εξωτερικό για δουλειά, με τους εκ γενετής βολεμένους, με τους εκ γενετής πλούσιους, με τους εκ γενετής πολιτικούς και ηγέτες, με τους εκ γενετής ELIT, με τους διεφθαρμένους. Ίδιοι αυτοί που υπέφεραν στις διαπραγματεύσεις, μπροστά στα μάτια ολόκληρου του ελληνικού λαού, για την σωτηρία του τόπου, την απεξάρτηση του από τα μνημόνια, για την περηφάνια του λαού στην εργασία, για δικαιώματα στους κοινωνικά αδύναμους, για τους άστεγους, τους πεινασμένους, για τα δικαιώματα των γυναικών , των ομοφυλόφιλων , ίδιοι λοιπόν μ’ αυτούς που η ιδεολογία τους είναι η επιβίωση των οικονομικά ισχυρών, των καναλαρχών, των εργοδοτών, των θρησκόληπτων -όχι των πιστών- των κουμπάρων, των συνδαιτυμόνων με τους διεφθαρμένους.

-Άφωνοι γιατί μας ωθούν να εκπληρώσουμε το αφήγημα του Όργουελ στο «1984». Να αποποιηθούμε τις ανάγκες μας γιατί πρέπει να πληρώσουμε ως άτακτος και αρκετά ανυπότακτος λαός στο παγκόσμιο πρότυπο του ατομικισμού, του πετυχημένου ομοιόμορφου και εύκολα κατευθυνόμενου ατόμου, δηλαδή του παγκοσμιοποιημένου ατόμου. Να σβήσουν την μνήμη μας. Μόνο όμως όταν η λήθη νικήσει την μνήμη μόνο τότε θα ηττηθούμε πραγματικά. Όταν θα ξεχάσουμε τα παιδικά μας όνειρα στις γειτονιές των χωριών που απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά, όταν θα ξεχάσουμε ότι η γη μας είναι βαθιά λαβωμένη, όταν θα ξεχάσουμε τις ηρωικές θυσίες των παππούδων και των πατεράδων μας για να εξορύξουν τον λιγνίτη του τόπου τους, έχοντας όμως όλοι ένα μεγάλο όραμα: Την μεγάλη ΔΕΗ τους. Την έκτισαν με τη γη και τη ζωή τους. Φαντάζονται κάποιοι ότι έτσι εύκολα θα τελειώσουν, προς όφελος ιδιωτών και ξένων συμφερόντων, την ΔΕΗ;

Η απάντηση είναι προφανής. Αρκεί να ξαναβρούμε την δύναμη μας, τον λόγο μας, τη φωνή μας και μακάρι να βγει ως κραυγή-όχι φόβου ή αγωνίας- αλλά κραυγή διεκδίκησης!!

ΘΕΟΔΩΡΑ ΓΟΥΛΙΑΡΟΥ

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΣ

ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ