Η απολιγνιτοποίηση της Δ. Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης θεωρείται δικαίως ως μια διαδικασία που θα επηρεάσει σημαντικά την περιοχή και τους εργαζόμενους, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι το 10% αυτών στη Δ. Μακεδονία εργάζονται στον τομέα της ενέργειας και του λιγνίτη.

Ως εκ τούτου, το master plan της απολιγνιτοποίησης που εκπόνησε και παρουσίασε πρόσφατα η κυβέρνηση θέτει ως προτεραιότητα τη μετεκπαίδευση των εργαζομένων ώστε να μπορέσουν να κάνουν μια νέα αρχή σε ένα νέο τομέα.

Υπάρχει, όμως και μια δραστηριότητα που δεν απαιτεί ιδιαίτερη μετεκπαίδευση και θεωρητικά θα μπορούσε να απορροφήσει σημαντικό αριθμό εργαζομένων που διαφορετικά θα είχε πρόβλημα. Πρόκειται για τα ορυκτά και ιδίως εκείνα που βρίσκονται στο υπέδαφος της Δ. Μακεδονίας.

Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, η περιοχή διαθέτει τα εξής ορυκτά:

Χαλαζίας: Χαλαζιακή άμμος 1.2Μ τόνων έχει βρεθεί στο Σκαλοχώρι Κοζάνης και χαλαζικοί κρόκαλοι στο Ορεστικό Καστοριάς και την Αχλάδα Φλώρινας

Νικέλιο: ορυχείο στην Ιεροπηγή Καστοριάς που κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως με ετήσια παραγωγή 300Κ τόνους ετησίως

Χουντίτης: ύπαρξη ορυχείων στα Λεύκαρα Κοζάνης που είναι και τα μοναδικά εκμεταλλεύσιμα στον κόσμο

Άργιλος-ατταπουλγίτης: Κοίτασματα σε τέσσερα ορυχεία στα Γρεβενά όπου εξορύσσεται και υφίσταται επεξεργασία

Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά στο master plan σε σχέση με την εξόρυξή τους: “Με δεδομένη την παράδοση στην εξόρυξη λιγνίτη, η δραστηριότητα αποτελεί δυνητικά quick win ως προς την απασχόληση αφού απαιτείται περιορισμένη έως καθόλου επανακατάρτιση”.

Αυτό που απομένει είναι οι σχετικές πρωτοβουλίες και επενδύσεις με συγκεκριμένες προτάσεις από τον ιδιωτικό τομέα εφόσον κριθεί ότι η εξόρυξη θα είναι συμφέρουσα και βιώσιμη εμπορικά και οικονομικά.

energypress.gr