Στην χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κοζάνης κάποιος εκ των εμπλεκομένων στην επιχειρηματική επένδυση φωτοβολταϊκών στη θέση “Μάνα Νερού” στη Μεσιανή προσπάθησε να δημιουργήσει συναισθηματικές ενοχές σε όσους με τις τοποθετήσεις τους έθεσαν ζητήματα ηθικής φύσεως στην εν λόγω υπόθεση. “Θεωρείτε ότι είμαι άνθρωπος ανήθικος;”, τους ρώτησε. Aτυχής, επικοινωνιακά πρόχειρος & εκ του πονηρού, βεβαίως, ο τρόπος κι η φύση του ερωτήματος. Αλήθεια, γιατί άνθρωποι που επαίρονταν, μέχρι και “χθες”, ότι γνωρίζουν και “πιάνουν”, καλύτερα από τον καθένα, το “σφυγμό” του κόσμου, θέτουν ένα τέτοιο ερώτημα σε μια μικρή μερίδα ανθρώπων και μάλιστα στο πλαίσιο μιας γενικής κι αόριστης διάστασης. Δεν έχουν ακόμη(;) καταλάβει τι σκέφτεται η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου για το συγκεκριμένο θέμα ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν χρησιμοποιώντας ανούσια συναισθηματικά τερτίπια που δεν πείθουν κανένα; «Τα στερνά τιμούν τα πρώτα”, λέει ο θυμόσοφος λαός κι αυτό δεν έχει να κάνει με την ηθική του καθενός αλλά με την αλλαγή της “περπατησιάς” του σε ό,τι αφορά το πως αντιλαμβάνεται κι αξιολογεί μια κατάσταση στην οποία εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα. Έστω και την ύστατη στιγμή ας αποδείξουν ότι δεν έχουν χάσει την επαφή τους με τον κόσμο. Τον “κόσμο”, τις απόψεις του οποίου επικαλούνταν, για να αντλήσουν δύναμη κι ισχύ, σχεδόν σε όλες τις δημόσιες τοποθετήσεις τους και να υποστηρίξουν πολλές από τις απόψεις τους.  Με το βλέμμα στο μέλλον ας σκεφτούν κι ας αναλογιστούν κι εκείνοι τις προεκτάσεις του συγκεκριμένου ζητήματος όχι σε σχέση με το πολιτικό τους μέλλον, άλλωστε αυτό είναι το λιγότερο που διακυβεύεται. Κάποιος τους έδειξε, ήδη, το δρόμο. Στο χέρι τους είναι.

 

Η Χύτρα