Καλησπέρα, μόλις γύρισα από την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου και δυστυχώς έφυγα απογοητευμένη για ακόμα μια φορά από τη συμπεριφορά των Ελλήνων Χριστιανών. Είμαι στην ουρά και περιμένω να έρθει η σειρά μου να προσκυνήσω τον επιτάφιο. Μπροστά μου άλλοι 5 – 6 πιστοί και δυστυχώς ήμουνα η μόνη που κράτησα απόσταση από το προηγούμενο μου. Μάλλον όμως αυτό φάνηκε πολύ περίεργο στους πίσω από εμένα, γιατί μου έκαναν παρατήρηση να προχωρήσω πιο μπροστά.

Και ακολούθησε ο εξής διάλογος:

– Περιμένετε για τον επιτάφιο;

– Ναι. – Ε, προχωρήσετε τότε πιο μπροστά.

– Σταμάτησα εδώ, γιατί θέλω να κρατήσω την απόσταση.

– Εντάξει αυτά δεν είναι 2 μέτρα είναι 5.

– Και σας πειράζει;

– Έτσι όμως που αφήσετε αυτό το κενό οι κύριοι ήρθαν από μπροστά σας και μας πήραν τη σειρά.

– Λέτε να μην τους είδα; Οι κύριοι αγαπητέ μου είναι ηλικιωμένοι, τι θέλατε να τους κάνω φασαρία; Κάντε λίγο υπομονή.

Εν τω μεταξύ όλο αυτό έγινε για υπόθεση ούτε 3 λεπτών. Αυτό που θα ήθελα να ρωτήσω είναι; Γνωρίζετε μήπως αν μπορώ να πάω εθελόντρια στην αστυνομία και να βγω έξω και να κόβω πρόστιμα; Έλεος πια. Δουλεύω σε σούπερ μάρκετ και μας έχουν φτάσει στα όρια μας. Άλλα δυστυχώς στον χώρο εργασίας μου δεν μπορώ να πω και πολλά. Είναι δυνατόν χριστιανέ μου; Και στην εκκλησία θα μαλώσεις για την σειρά; Αν το κάνεις από υποχρέωση για να μην καταλάβει ο γείτονας ότι δεν πηγές στον επιτάφιο κάτσε καλύτερα στο σπίτι σου, και άσε μας εμάς τους υπομονετικούς και σεμνούς χριστιανούς να κάνουμε αυτό που ορίζει η θρησκεία μας. Ας ήταν η αστυνομία στην εκκλησία και να μοιράζει πρόστιμα και θα σου έλεγα εγώ αν θα κρατούσες την απόσταση ή όχι; Που έπρεπε να φέρω και τη μεζούρα μαζί μου για να μετρήσω αν είναι 2 η 2,2 η 2,4 μέτρα αν είναι ποτέ δυνατόν.