Περί των αδιεξόδων και προβλημάτων που θα δημιουργήσει στη διοίκηση του Δήμου Κοζάνης μια ενδεχόμενη διάλυση της τριμερούς συνεργασίας στη Δημοτική Αρχή θα επιχειρήσει να “περάσει”, στο εσωτερικό της παράταξής του και σε όσους αντιδρούν, ο Δήμαρχος Κοζάνης, Λ. Μαλούτας. Όλοι γνωρίζουν – κι ο ίδιος το έχει παραδεχτεί – ότι με τις παρεμβάσεις του πρώην Υπουργού Εσωτερικών Τ. Θεοδωρικάκου δόθηκαν διέξοδοι για την “κυβερνησιμότητα” των Δήμων, από την πρώτη παράταξη των δημοτικών συμβουλίων, από την παράταξη των Δημάρχων. Άρα, τα μόνα αδιέξοδα που δημιουργούνται είναι προσωπικά κι αφορούν, αποκλειστικά, τον ίδιο. Προφανώς, έχουν να κάνουν με τις υποσχέσεις, που έχει δώσει, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, στους δύο άλλους εταίρους του σχήματος (Μιχαηλίδη & Σημανδράκο), πως, όσο και ν’ αντιδρούν οι υπόλοιποι, (μη σας νοιάζει) εγώ θα κρατήσω τη συνεργασία. Μιλώντας, χθες, στον τηλεοπτικό σταθμό TOP Channel, επισήμανε, σε γενικές γραμμές, πως όλα αυτά – τα παραταξιακά – που συμβαίνουν δεν έχουν και τόση σημασία, ότι αυτό που προέχει είναι το μέλλον του τόπου, ότι σ’ αυτόν τον αγώνα δεν περισσεύει κανείς και διάφορα άλλα χαριτωμένα περί συνθέσεων. Αφού είναι έτσι και βάζει, πάνω απ’ όλα, το μέλλον του τόπου, την κρισιμότητα των στιγμών και ότι δεν περισσεύει κανείς,  γιατί δεν επιδιώκει συνεργασίες και με τις άλλες παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου Κοζάνης, όπως π.χ. του Λ. Ιωαννίδη, του Φ. Κεχαγιά κτλ; Δε διαθέτουν έμπειρα στελέχη της αυτοδιοίκησης οι εν λόγω συνδυασμοί και μάλιστα με θητεία σε θέσεις διοίκησης; Εκεί, μάλλον, τα περί συνθέσεων, η κρισιμότητα των στιγμών, τ’ ότι δεν περισσεύει κανείς, πηγαίνουν “περίπατο” κι υπερτερούν οι προσωπικοί εγωισμοί και διαφορές. Ας μη ξε-γελιόμαστε κι ας μη ξεγελιούνται, όσοι θα γίνουν αποδέκτες τέτοιων αστείων  “επιχειρημάτων”.  Ο Δήμαρχος Κοζάνης, ξεκάθαρα, “παίζει τα ρέστα του” προκειμένου να κρατήσει την ενότητα της “Ενότητας”, συντηρώντας παράλληλα και το τριμερές σχήμα της Δημοτικής Αρχής. Μόνο που, αυτή τη φορά, με τους χειρισμούς του (που διέπονται από αλαζονεία και καιροσκοπισμό), έχασε τόσο το “μαχαίρι” όσο και το “καρπούζι”. Αν καταφέρει να τα πάρει πίσω με τον τρόπο του, ή με καλοπιάσματα, στους αντιδρώντες,  από το συνήθη “ύποπτο” Κ. Κυτίδη, μένει να το δούμε. Όμως, σ’ αυτή την περίπτωση, αυτοί που θα επιλέξουν να “σκύψουν” το κεφάλι θα πρέπει να σκεφτούν και πως θα το “σηκώσουν” για να αντικρίσουν την Τ. Βεντούλη, η οποία δε δίστασε να υπερασπιστεί τα πιστεύω της, χωρίς να υπολογίσει οποιοδήποτε κόστος.

 

Η Χύτρα