Όταν άκουγα το 2019 την λέξη απολιγνιτοποίηση ερχόταν στο μυαλό μου η αλλαγή του ενεργειακού status της περιοχής μας σε σύγχρονη παραγωγή ρεύματος και αλλαγή αναπτυξιακού μοντέλου. Η λέξη ήταν συνυφασμένη με την εξέλιξη και τον εκμοντερνισμό της. Σήμερα, που έχουμε πάρει μια γεύση των προθέσεων των εκάστοτε κυβερνήσεων, απολιγνιτοποίηση σημαίνει οπισθοδρόμηση, κατήφεια και παρακμή. Απολιγνιτοποίηση σημαίνει ταφόπλακα της περιοχής μας. Με μία λέξη τελειώσαμε.

Οι ευθύνες του πολιτικού προσωπικού της περιοχής μας είναι τεράστιες. Αδιαφορία, αμέλεια και έλλειψη οράματος είναι οι τρεις έννοιες που τους διέπουν. Δεν θέλω να τις προσωποποιήσω αλλά καταλογίζονται από κοινού και διαχρονικά. Δεν φτάσαμε στο 2022 από την μία μέρα στην άλλη. Ειπώθηκαν πολλά, αλλά δεν φτάσαμε ποτέ στην πράξη, μόνο παχιά λόγια. Δυστυχώς, η κατάσταση δεν αναστρέφεται. Και όχι γιατί δεν υπάρχουν τα μέσα να την αναστρέψουν δεν υπάρχει όραμα, θάρρος και πυγμή για να αναστραφεί.

Το αποτέλεσμα της απογραφής είναι δραματικό. Και αν η κορυφή του προβλήματος είναι η απώλεια τριών Βουλευτικών εδρών από τις δέκα, η ουσία είναι ότι θα χαθούν πολλά κονδύλια, πολλά προτερήματα γιατί χάσαμε σταδιακά πολύ πληθυσμό την τελευταία δεκαετία. Και θα χάσουμε πολλά περισσότερα. Ουσιαστικά, η μόνη πλουτοπαραγωγική βάση είναι οι συνταξιούχοι μας, που ενισχύουν την ρευστότητα της περιοχής μας. Όμως, αυτό είναι και η ντροπή μας. Να περιμένουμε από την τρίτη ηλικία να βάλει πλάτες.

Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας που έχει την ευθύνη της αναπτυξιακής προοπτικής δεν έχει βάλει βάσεις και θεμέλια για την αλλαγή του επενδυτικού μοντέλου. Η κυβέρνηση δεν θα ασχοληθεί αν δεν λάβει τα μηνύματα της αυτοδιοίκησης. Άλλες περιφέρειες, όπως η Ηπείρου, η Κεντρικής Μακεδονίας και η Θεσσαλίας, γιατί να πηγαίνουν μπροστά και να κάνουν άλματα και εμείς να ζούμε σε ένα βούρκο παρακμής και μαρασμού; Είναι τυχαίο που οι Περιφερειάρχες τους διανύουν την 3η και 4η θητεία και θα επανεκλεγούν στο μέλλον;  Για την απολιγνιτοποίηση θα ήθελα να προειδοποιήσω τους διαχειριστές του εγχειρήματος, ότι το πρόγραμμα δεν πρόκειται να είναι βιώσιμο και ότι οι πολίτες θεωρούν ότι πρόκειται για μία επικοινωνιακή φούσκα, ώστε να αποποιηθεί η κυβέρνηση την ευθύνη του κλεισίματος των εργοστασίων. Στο τέλος δεν θα έχει γίνει τίποτα, μόνο που θα περάσει ανώδυνα η κυβέρνηση την απόφαση της, χωρίς να δώσει τίποτα στην περιοχή μας. Αυτό δεν θα αποτελέσει μόνο αδικία αλλά και κοροϊδία για τους κατοίκους της, που η ευθύνη τους είναι ότι δεν πήραν ποτέ σοβαρά το θέμα που αφορά άμεσα το μέλλον τους.

Δεν θέλω να προκαταλάβω καταστάσεις, αλλά η εκτίμηση μου είναι ότι η κατάσταση δεν αλλάζει και δεν αναστρέφεται. Γιατί έχει περάσει στο υποσυνείδητο του Δυτικομακεδόνα ότι θα ζούμε μια ζωή στη μιζέρια. Οι ευθύνες δεν είναι μόνο των πολιτικών αλλά κυρίως των πολιτών που με τις επιλογές τους, δεν δεσμεύουν τους πολιτικούς σε εκπλήρωση στόχων και δεσμεύσεων, αλλά αναλώνονται σε δημόσιες σχέσεις και προσωπικές επιλογές. Σε κάθε περίπτωση η φυγή των νέων είναι τραγική και τις συνέπειες θα τις δούμε πιο έντονα σε μια 5ετία που η περιοχή μας θα θυμίζει φτωχή περιοχή των Βαλκανίων χωρίς επιχειρήσεις και χωρίς δραστηριότητα. Μια περιοχή που θα θυμίζει νεκροταφείο ονείρων. Κρίμα.