Από την πρώτη στιγμή της ίδρυσης του συλλόγου είχαμε εκφράσει ως βασική μας άποψη ότι πόλη δε σημαίνει σύνολο κτισμάτων, αλλά κοινότητα ανθρώπων, δηλαδή ανθρώπινες σχέσεις και επικοινωνία.
Κάθε κοινότητα, κάθε πόλη για να υπάρξει χρειάζεται ταυτότητα, δηλαδή μνήμη και τόπο. Η πόλη μας ευτυχεί να διαθέτει ήδη Μουσείο Σύγχρονης Τοπικής Ιστορίας, το οποίο δυστυχώς παρέμενε επί 17 συναπτά έτη κλειστό (μια ευθύνη που προφανώς βαραίνει όχι μόνο τη δική σας αλλά και τις προηγούμενες δημοτικές αρχές). Πριν από έναν περίπου χρόνο προχωρήσαμε στην πρωτοβουλία επαναλειτουργίας του κοσμήματος αυτού της πόλης μας κάνοντας την σχετική αίτηση στο δημοτικό συμβούλιο Κοζάνης, η οποία και εγκρίθηκε. Ευχαριστήσαμε τότε δημόσια τη δημοτική αρχή και σύσσωμο το δημοτικό συμβούλιο, που αναγνώρισαν τη σημασία της πρότασης και μας εμπιστεύτηκαν.
Δυστυχώς όμως, έναν χρόνο μετά, σταδιακά διαπιστώσαμε κάτι για το οποίο αρκετοί μας προειδοποίησαν, αλλά καλή τη πίστει δεν δώσαμε σημασία: πλήρη αναντιστοιχία λόγων και έργων. Μετά από αλλεπάλληλες οχλήσεις και συναντήσεις με υπηρεσίες, αντιδημάρχους αλλά και τον ίδιο τον Δήμαρχο για ορισμένες κρίσιμες παρεμβάσεις εξωραϊσμού και λειτουργικότητας που είναι απαραίτητες, το μόνο που έχουμε εισπράξει είναι φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και διαβεβαιώσεις για έργα που όλο θα γίνουν και ακόμα γίνονται.
Το αποκορύφωμα όμως ήρθε με το άθλιο περιστατικό απροκάλυπτης υπονόμευσης του Μουσείου που έλαβε χώρα στις 22 Φεβρουαρίου, Κυριακή της Μεγάλης Αποκριάς.
Την συγκεκριμένη ημέρα στις 11:00, το (αναρτημένο στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου) πρόγραμμα της Κοζανίτικης Αποκριάς περιλάμβανε ιστορική ξενάγηση στα αξιοθέατα της πόλης, ανάμεσά τους και στο Μουσείο Σύγχρονης Τοπικής Ιστορίας «Νίκος Καλογερόπουλος», με τη διπλωματούχο ξεναγό κ. Έλενα Τσιόπτσια και από τους προσκόπους τον κ. Κώστα Καραματσούκα.
Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι η κ. Τσιόπτσια τήρησε πιστά το αναρτηθέν πρόγραμμα, με μοναδική εξαίρεση το Μουσείο Σύγχρονης Τοπικής Ιστορίας για το οποίο δεν ανέφερε ούτε λέξη.
Η έκπληξή μας έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν σε ευγενική ερώτηση που της απευθύναμε για τον λόγο του αποκλεισμού του Μουσείου από το επίσημο πρόγραμμα κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, αρχικώς κατέφυγε σε ψεύδη (είναι κλειστό), στη συνεχεία εμφανώς εκνευρισμένη απαξίωσε πλήρως την ύπαρξή του με τρόπο που σίγουρα δεν αρμόζει σε μια ξεναγό (και μάλιστα με δίπλωμα), και τελικώς απέφυγε να απαντήσει.
Απευθύνουμε λοιπόν επίσημο ερώτημα στους αρμόδιους φορείς:
– Έλαβε η κ. Τσιόπτσια επίσημα ή ανεπίσημα οδηγίες από τον Δήμο να μην πραγματοποιηθεί τελικά η επίσκεψη στο Μουσείο ή έδρασε αυτοβούλως;
– Είναι πραγματικά στις προθέσεις σας η ουσιαστική διαφύλαξη και ανάδειξη της σύγχρονης τοπικής ιστορίας της ευρύτερης περιοχής μας ή το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι τυπικά κάποιες ώρες λειτουργίας του Μουσείου γραμμένες σε μια κόλλα χαρτί το οποίο θα κραδαίνετε στην αντιπολίτευση;
– Επειδή οι προθέσεις από μόνες τους δεν αρκούν, έχετε σχέδιο για την γενικότερη προβολή του τόπου και για την διαμόρφωση ενός τοπικού αναπτυξιακού σχεδίου που θα βασίζεται στην τοπική ιστορία και πολιτισμό; Γιατί η ιστορική – πολιτισμική διάσταση αποτελεί ολικό και όχι μερικό ή δευτερεύον μέρος ενός τοπικού αναπτυξιακού σχεδίου με πολλές συνιστώσες.
ΥΓ. 1 Στην Κοζανίτικη Αποκριά του 2025, ενώ το Μουσείο είχε συμπεριληφθεί και τότε στο πρόγραμμα και «είχε φορέσει τα καλά του», έτοιμο να υποδεχθεί την επίσημη ξενάγηση, οι μοναδικοί επισκέπτες που ήρθαν ήταν άνθρωποι που έψαξαν και βρήκαν τον χώρο μόνοι τους χωρίς να λάβουν καμία καθοδήγηση ή έστω νύξη για την ύπαρξή του (όπως και φέτος). Πέρυσι αποφασίσαμε να μην αναφερθούμε δημόσια στο περιστατικό, θεωρώντας όπως αναφέραμε παραπάνω καλή τη πίστει ότι έγινε κάποιος λάθος χειρισμός. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη όμως, παύει να είναι σύμπτωση.
ΥΓ. 2 Λίγο πριν την Κοζανίτικη Αποκριά του 2025, ο Δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι υποδέχθηκαν ως φιλοξενούμενο τον γνωστό τηλεοπτικό αστέρα της μαγειρικής Άκη Πετρετζίκη και αντί να τον καταστήσουν πρεσβευτή της τοπικής κουζίνας, τον πήγαν να φάει…ιταλικό. Ούτε τότε τοποθετηθήκαμε δημόσια, αλλά είναι αυτή η πράξη ενδεικτική ότι υπάρχει σχέδιο για την προβολή του τόπου που θα βασίζεται στην τοπική ιστορία και πολιτισμό; H τοπική γαστρονομία αποτελεί μία από τις βασικές συνιστώσες ενός τέτοιου σχεδίου. Με αφορμή το γεγονός αυτό, οι τοπικοί παραγωγοί και κυρίως οι επιχειρηματίες στο χώρο της εστίασης πρέπει να προβληματιστούν και να συνειδητοποιήσουν πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της γαστρονομίας και της ντόπιας κουζίνας στην τοπική ανάπτυξη και να αναπτύξουν συνέργειες και δράσεις που θα αναδεικνύουν τον γαστρονομικό πλούτο της περιοχής, ώστε η Κοζάνη να ξαναγίνει μια μοναδική γαστρονομική κοινότητα.
