Πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε σε μια πόλη όπου το να επισκεφτείς το νοσοκομείο της δεν είναι υπόθεση πολύωρης αναμονής μέχρι να σε δει γιατρός αλλά υπόθεση λίγων λεπτών. Χτες πήγα στα ΤΕΠ τον γιό μου για μια κάκωση στο χέρι. Μέσα σε λίγα λεπτά τον είδε ορθοπεδικός, έβγαλε ακτινογραφία, ξαναεκτιμήθηκε από τον ορθοπεδικό και φύγαμε. Υπόθεση 30 λεπτών που αν ζούσαμε σε μεγάλη πόλη του κέντρου δεν ξέρω καν αν θα μας βλέπανε ή θα περιμέναμε για ώρες καθώς τα βαριά περιστατικά προηγούνται (και καλώς).
Για να προλάβω τους καλοθελητές, δεν έπαιξε ρόλο το ότι είμαι εργαζόμενη στο νοσοκομείο, δεν πήρα προτεραιότητα γι’αυτό. Την ίδια ικανοποιητική εμπειρία είχαμε όταν συνόδευσα την ανηψιά μου μεσα στις γιορτές των Χριστουγέννων, όταν έτυχε οι γιατροί που την εξέτασαν να μην με γνωρίζουν καθώς ήταν καινούργιοι στο νοσοκομείο (παιδίατροι και χειρουργοί). Ευγένεια, προσοχή, επαγγελματισμός από νοσηλευτή μέχρι ιατρό.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον κ. Καλλιμάνη, στον κ. Katsiris Nikos και σε όλο το νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό των επειγόντων και των εργαστηρίων.
Όχι δεν έπαιξε ρόλο το ότι δουλεύεις εκεί … Οι υπόλοιποι περιμένουμε περιμένουμε ώρες δεν ξέρω !!! Μάλλον σε άλλο νοσοκομείο πηγαίνουμε… Αυτά τα λέτε και τα πιστεύετε έτσι ???