Μπορεί ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Θ. Θεοδουλίδης, να περιγράφει ένα ίδρυμα που «τρέχει» με ταχύτητες καινοτομίας, εξωστρέφειας και διασύνδεσης με την αγορά εργασίας (διαβάστε τη συνέντευξή του στο alfavita.gr), ωστόσο δεν συμμερίζονται όλοι την ίδια εικόνα.
Ο δημοτικός σύμβουλος της συμπολίτευσης στο Δήμο Εορδαάις Ι. Καραβασίλης, με ανάρτησή του στα social media, έριξε κρύο νερό στο αφήγημα περί «δίκαιης ανάπτυξης», θέτοντας ευθέως το ερώτημα: «Σε 7 χρόνια, πού είναι οι επενδύσεις και – κυρίως – οι θέσεις εργασίας;»
Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι, όπως υποστηρίζει, παρά τα κονδύλια της δίκαιης μετάβασης και τη συμμετοχή του Πανεπιστημίου σε αυτά, η τοπική κοινωνία δεν έχει δει ουσιαστικά αποτελέσματα στην πραγματική οικονομία, με τους νέους να συνεχίζουν – όπως λέει – να φεύγουν.
Μάλιστα, έκανε λόγο για «συρρίκνωση» των διαθέσιμων πόρων της μετάβασης, αφήνοντας αιχμές για το πού τελικά κατευθύνθηκαν, αλλά και για το αν τα ερευνητικά και αναπτυξιακά σχέδια είχαν πρακτικό αντίκτυπο στην περιοχή.
H Xύτρα
Προφανώς, ο κ. δημοτικός σύμβουλος έχει μπερδέψει τα κίνητρα που δίνει μία κυβέρνηση για την ανάπτυξη μέσω επιχειρηματικών σχημάτων σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή με τα ερευνητικά προγράμματα και τη διοίκηση ενός δημοσίου Πανεπιστημίου. Το ό,τι ένα δημόσιο ή ιδιωτικό Πανεπιστήμιο συμμετέχει στην επιστημονική έρευνα που του αναθέτει μία επιχείρηση, δεν σημαίνει και επένδυση στην περιοχή του οποιουδήποτε Πανεπιστημίου…
Το αντίθετο συμβαίνει. Το Πανεπιστήμιο έχει χρηματοδοτηθεί με δεκάδες εκατομμυρια ευρώ με συγκεκριμμένες προσκλήσεις, οι οποίες προβλέπουν συγκεκριμμένα αποτελέσματα/στόχους. Τα άρθρο του πανεπιστημίου, σε ποιο σημείο αναφέρει ότι επιτεύχθηκαν, έστω κάποιοι, από τους στόχους αυτούς; Επίσης, στο μέγα θέμα των ερευνητικών κονδυλίων. Πόσα ερευνητικά έργα μέσω ανταγωνιστικών προσκλησεων με αξιολόγηση, (ανταγωνιστικών επαναλαμβάνω, όχι του τύπου Living Labs, ή της απευθείας χρηματοδότησης απο την περιφέρεια για προσωπικό ), έχει κερδίσει το πανεπιστήμιο; Επίσης, οσον αφορά το θέμα σύνδεσης με τις επιχειρήσεις, πρέπει να ξεκαθαριστεί η τρίπλα με το deminimis που βαπτίζεται “δωρεάν” ερευνητική εργασία προς επιχειρήσεις….
Θα μου επιτρέψετε με όλο το σεβασμό στην τοποθέτησή σας το εξής σχόλιο. Τα clusters που δημιουργούνται, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, διασυνδέοντας την επιχειρηματικότητα με την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και λόγω των κονδυλίων που λαμβάνουν είτε από την ΕΕ είτε από εθνικά προγράμματα, κάθε άλλο παρά δημιουργούν συνθήκες, τουλάχιστον από το 2022 και μετά, “δωρεάν” έρευνας από τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα (εάν αντιλήφθηκα ορθά την πρόταση κατακλείδα του σχολίου σας)… Ούτε ποτέ, ούσα ερευνήτρια στο ΑΠΘ έπεσε στην αντίληψή μου, ένα εργαστήριο ή ερευνητικό πρόγραμμα στο οποίο συμμετείχε μία εταιρεία άφηνε ή αφήνει χωρίς αποζημίωση την ερευνητική ομάδα μια και υφίστανται συγκεκριμένες συμβάσεις… Παρόλο που δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι μέχρι και πριν λίγα χρόνια οι επιχειρήσεις στην έρευνα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης ήταν ταμπού, με συνέπεια αυτόνομα Καθηγητές να συνάπτουν “σχέσεις εργασίας” με μία επιχείρηση για την παραγωγή έργου… Και φυσικά αυτό που μόλις έγραψα είναι μία κατάσταση που δεν αφορά όλο το πανεπιστημιακό ίδρυμα ή τη σχολή ή το τμήμα στα οποία τελούσε ακαδημαϊκό μέλος ο Καθηγητής… Από εκεί και ύστερα, επειδή ξαναμπήκα να διαβάσω τη συνέντευξη που δόθηκε στο alfavita από τον επικεφαλής του ιδρύματος γιατί μου έκανε εντύπωση το σχόλιό σας, θεωρώ ότι αυτά που αποτυπώνονται και έτσι όπως διατυπώνονται για τα έργα είναι πολύ διευκρινιστικά και δεν αφήνουν, θεωρώ ,περιθώρια παρερμηνείας… Για οτιδήποτε άλλο, όπως γνωρίζετε, ένα Πανεπιστήμιο δεν είναι one man show, αλλά μία κοινότητα συλλογικής ευθύνης με θεσμικά όργανα που αφενός αυτά αποφασίζουν για την οποιαδήποτε κίνηση του ιδρύματος αφετέρου τα μέλη που υφίστανται στα θεσμικά όργανα είναι και αυτά που έχουν την απόλυτη γνώση για τα εσωτερικά του ιδρύματος
Και συνεχίζοντας το σχόλιό μου για να είναι περισσότερο εύληπτο και τουλάχιστον όσοι έχουν σχέση με το επιχειρηματικό ή επιστημονικό τομέα το γνωρίζουν, αφενός ένα Πανεπιστήμιο οφείλει πρώτα από όλα να παρέχει την ανταγωνιστικότητα σε επίπεδο σπουδών αφετέρου να είναι φιλικό στο να έχει διάδραση με τον επιχειρηματικό κόσμο, δηλαδή να εμφανίζει εξωστρέφεια σε κάθε επίπεδο, προκειμένου ένας επενδυτής όταν βρίσκει το κατάλληλο περιβάλλον από κάθε άποψη να προβεί σε επένδυση… Άλλωστε, θυμόμαστε ότι πριν την οικονομική κρίση υπήρχε η άποψη ότι οι ιδιωτικές επιχειρήσεις δεν πρέπει να επενδύουν μέσω έρευνας στα Πανεπιστήμια, κάτι που πλέον δεν ισχύει…Από εκεί και ύστερα, το εάν επενδύσει μία επιχείρηση σε ένα γεωγραφικό χώρο, είναι ένα πολυπρισματικό γεγονός που εξαρτάται, εκτός από τα κυβερνητικά κίνητρα και από την τοπική κοινωνία, τους φορείς του τόπου στο πόσο φιλική θα είναι στην οποιαδήποτε επένδυση
Την παροιμία που λέει,Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει την ξέρεις ή όχι; Αυτοδιοίκητο με κρατικό χρήμα,πού το είδατε;
Αφού απευθύνεστε στο σχόλιό μου, πολύ ευχαρίστως να απαντούσα στο ερώτημά σας, αφού προηγουμένως είχατε το θάρρος να αναρτήσετε τον προβληματισμό σας με το ονοματεπώνυμό σας, όπως πράττω εγώ…
Τα ερευνητικά αποτελέσματα ενός Πανεπιστημίου δεν είναι άμεσα ορατά στο ευρύ κοινό, καθώς η ακαδημαϊκή γνώση απαιτεί χρόνο για να μετουσιωθεί σε κοινωνικό όφελος.
Αυτή η χρονική υστέρηση εργαλειοποιείται από τον λαϊκισμό, ο οποίος προτιμά τη λογική των “έργων βιτρίνας”.
Είναι προφανές ότι για έναν συνδικαλιστή της ΔΕΗ ή έναν τοπικό παράγοντα, η διοχέτευση κονδυλίων σε πρόσκαιρα έργα των Δήμων είναι επικοινωνιακά προτιμότερη από την επένδυση στην έρευνα.
Όμως, η αμφισβήτηση του επιστημονικού έργου με τέτοιους όρους παραγνωρίζει ότι η γνώση που παράγεται σήμερα στο Πανεπιστήμιο είναι η μοναδική πραγματική θωράκιση της περιοχής για τη μετα-λιγνιτική εποχή.
Ο μόνος στην Π.Ε.Κοζάνης, που λέει τα πράγματα με το όνομά τους και το σπουδαιότερο;παντα επώνυμα.Θερμά συγχαρητηρια.
κουρασες βρε εργάτοπατερα, η γνώμη να ακολουθεί της γνώσης εφ όσον υπάρχει