Πλησιάζει η Πρωτομαγιά κι – όπως κάθε χρόνο – θυμηθήκαμε το Εργατικό Κέντρο Κοζάνης κι είναι βέβαιο πως, τις επόμενες μέρες, θα μας θυμηθεί κι αυτό. Γιατί, αν επιχειρήσει κανείς να δει τη δραστηριότητά του, η εικόνα που αντικρίζει είναι αποκαλυπτική. Στην επίσημη σελίδα του, στην ενότητα με τα νέα, ο χρόνος έχει σταματήσει κυριολεκτικά. Τελευταία ενημέρωση, Δεκέμβριος του 2021. Σε μια περιοχή που δοκιμάζεται καθημερινά – με ανεργία και νέους που φεύγουν – θα περίμενε κανείς το Εργατικό Κέντρο Κοζάνης να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Την ώρα που η απολιγνιτοποίηση αλλάζει βίαια την τοπική οικονομία κι η αγορά εργασίας πιέζεται, η παρουσία του Εργατικού Κέντρου παραμένει ανύπαρκτη. Ούτε παρεμβάσεις, ούτε ουσιαστικές ανακοινώσεις, ούτε πρωτοβουλίες που να δείχνουν ότι υπάρχει ένας φορέας που αφουγκράζεται κι εκπροσωπεί τους εργαζόμενους. Κι αν σε άλλα εργατικά κέντρα της Δυτικής Μακεδονίας – έστω κι αποσπασματικά – καταγράφεται κάποια κινητικότητα, στην Κοζάνη, την πρωτεύουσα της περιοχής, η εικόνα είναι διαφορετική. Δεν υπάρχει τίποτα σε ό,τι αφορά τη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου. Κι όταν η απουσία αυτή είναι συνεχιζόμενη, τότε το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό, είναι βαθύτερο. Το ερώτημα δεν είναι μόνο τι δεν γίνεται, αλλά αν όσοι ηγούνται αντιλαμβάνονται το ρόλο που έχουν αναλάβει.
Η Χύτρα
