Η χθεσινή απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Εορδαίας για αίτημα, μεταξύ άλλων, παράτασης λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων τουλάχιστον μέχρι το 2035, μετά από σχετική εισήγηση του Δημάρχου Π. Πλακεντά, μοιάζει περισσότερο με πολιτική διακήρυξη εσωτερικής κατανάλωσης παρά με διεκδίκηση που έχει πραγματικές πιθανότητες υλοποίησης. Κι αυτό γιατί όλο το προηγούμενο διάστημα – και κυρίως τα τελευταία δύο χρόνια – όταν αρκετοί ακόμη – μεταξύ αυτών κι η στήλη – προειδοποιούσαν, φώναζαν και κατήγγειλαν τον εμπαιγμό της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά τις δεσμεύσεις για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και πραγματική αναπτυξιακή μετάβαση της περιοχής, κάποιοι άλλοι «πετούσαν χαρταετό», επιμένοντας αποκλειστικά σε μια επικοινωνιακή διαχείριση της κατάστασης και σε μια διαρκή αναμονή υποσχέσεων που ποτέ δεν μετατράπηκαν σε πραγματικότητα. Κανείς φυσικά δεν περίμενε «επαναστάσεις». Όμως υπήρχε χώρος για μια διαφορετική στρατηγική πίεσης. Για πιο συστηματικές κινήσεις, για σταδιακή κλιμάκωση αντιδράσεων, για πρωτοβουλίες που θα έδειχναν ότι η περιοχή δε διαμαρτύρεται απλώς λεκτικά αλλά χτίζει βήμα – βήμα πραγματική πολιτική πίεση προς την κυβέρνηση. Σήμερα, με την απασχόληση να καταρρέει και με την κοινωνία να αντιλαμβάνεται πλέον πως η επόμενη μέρα δεν έχει ούτε σχέδιο ούτε σαφή προσανατολισμό, οι ίδιες αυτές φωνές επιστρέφουν με την ίδια ακριβώς συνθηματολογία. Εκπληρώνοντας περισσότερο μια πολιτική και θεσμική υποχρέωση αντί να επιχειρήσουν να διαμορφώσουν ένα πραγματικά συγκροτημένο και κλιμακούμενο μέτωπο πίεσης, εκφράζουν απλά τη δυσαρέσκειά τους με ψηφίσματα και τέτοιου τύπου αποφάσεις. Κι ίσως τελικά αυτό να είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα της περιοχής όλα αυτά τα χρόνια. Ότι η συντριπτική πλειοψηφία διαφωνούσε με τη βίαιη απολιγνιτοποίηση, αλλά ελάχιστοι πίστεψαν πραγματικά πως έπρεπε να συγκρουστούν ουσιαστικά για να την αποτρέψουν ή έστω να διαπραγματευτούν, για λογαριασμό της τοπικής κοινωνίας, με όρους win-win με την κυβέρνηση και την ΔΕΗ ώστε όλες οι πλευρές να είναι κερδισμένες.
«Και τώρα τι κάνουμε;», θα αναρωτηθούν κάποιοι. Η απάντηση προφανώς δεν είναι εύκολη. Γιατί όταν ζητούσαμε παρατάσεις πριν από δύο και τρία χρόνια δεν τις πήραμε, είναι προφανές πως σήμερα τα περιθώρια είναι ακόμη πιο περιορισμένα. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η περιοχή πρέπει απλώς να παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις. Σημαίνει πως ήρθε η ώρα να αλλάξει συνολικά η στρατηγική διεκδίκησης. Λιγότερα συνθήματα, λιγότερες «ηρωικές» δηλώσεις εκ των υστέρων και περισσότερη οργανωμένη, επίμονη και στοχευμένη πίεση για όσα μπορούν ακόμη να σωθούν ή να διεκδικηθούν για την επόμενη μέρα της Δυτικής Μακεδονίας.
Μέχρι τότε, κάπου ανάμεσα στον λιγνίτη, τις κλειστές μονάδες και τις χαμένες θέσεις εργασίας, όσοι, τουλάχιστον, είναι από την περιοχή της Εορδαίας, ας παρηγορηθούν με τα τουριστικά πακέτα «αλληλεγγύης», με εκπτωση 20%, για κάποιο ταξίδι στην Ιθάκη (δείτε εδώ), προσπαθώντας, ταυτοχρόνως, να κατανοήσουν, από εκείνους που τους διοικούν, ποιο ακριβώς είναι το σχέδιο για την επόμενη μέρα.
Η Χύτρα
… άλλοι (οι γνωστοί ίδιοι) την εξουσία και άλλοι (οι ιθαγενείς) τα καθρεφτάκια. Έτσι απλά …
Κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύεται ότι ο δήμαρχος είναι μόνο για λόγια . Πράξεις και συστηματική δουλειά καθόλου . Αλλά έτσι είναι όταν μας διοικούν οι ανεπάγγελτοι και όταν το κάνουν αυτό καθαρά για βιοποριστικό λόγο .
Ομιλία που μοιάζει να μην τον αντιπροσωπεύει το περιεχόμενό της, αμηχανία σε κάθε λέξη, επίθεση στο διαφορετικό. Αυτό είναι πλέον ο Δήμαρχος Εορδαίας. Κακοί συνεργάτες, ανίκανοι να δώσουν προτάσεις με όραμα, κλεισμένοι στο καβουκι τους οι αντιδήμαρχοι κι ένας δήμαρχος που διαχειρίζεται μια κατάσταση για να κρατηθεί στην καρέκλα όσο το δυνατόν περισσότερο. Κι αν επιβιώσει μέχρι τις εκλογές και τον τακτοποιήσει ο Μητσοτάκης σε καμία άλλη δημόσια θέση με μισθό, ακόμα καλύτερα για τον ίδιο. Δεν έχει τη δύναμη να αντισταθεί στην κυβέρνηση πάντως και παραμένει δέσμιος του κάθε Μιχαλη Παπαδόπουλου και συνδικαλιστή της ΔΕΗ.
Υπάρχουν πολίτες στην Πτολεμαΐδα οι οποίοι έχουν την γνώση, προτάσεις για να πάρει αναπτυξιακή πορεία η Εορδαία και το σημαντικότερο θέλουν να το κάνουν εθελοντικά. Δυστυχώς όμως η δημοτική αρχή είναι εγκλωβισμένη στην μοναδική πρόταση που έχει εδώ και 8 χρόνια: παράταση λειτουργίας των μονάδων. Η περιοχή πλέον βασίζεται κατά κύριο λογο στους συνταξιούχους και στους λίγους πλέον εργαζόμενους που υπάρχουν στην περιοχή. Αν δεν υπάρξει ένα άμεσο αναπτυξιακό σοκ στην περιοχή μας όπως π.χ. Αποπεράτωση υποδομών στο ΒΙ.Ο.ΠΑ. και εγκατάσταση επιχειρήσεων με μηδενικό Φ.Π.Α για 10 χρόνια. Ήδη αργήσαμε 8 χρόνια και το μέλλον των νέων δεν μπορεί να περιμένει, βάζει πλώρη για μετανάστευση
Δήμος Εορδαιας δήμος Κοζάνης κ περιφέρεια έπρεπε χθες να είχαν παραιτηθεί,ο μόνος μοχλός πίεσης στην κεντρική εξουσία…..
Σε εκείνη την περιβόητη “επεισοδιακή” ημερίδα στην Πτολεμαϊδα για την απολιγνιτοποίηση (του 2020 αν θυμάμαι καλά), αποχωρήσατε ως “ένδειξη διαμαρτυρίας”, έτσι το βαφτίσατε. Ουσιαστικά αποχωρήσατε από το διάλογο και τη διεκδίκηση. Δεν υπήρχε καμία πρόθεση διαλόγου, διεκδίκησης, σύγκρουσης -πείτε το όπως θέλετε- για να αποτραπεί αυτό που ζούμε τώρα. Δεν σπάσατε αυγά τότε, και δεν θέλατε να τα σπάσετε. Γιατί να τα σπάσατε με τους από πάνω σας; Γιατί να χαλάσατε το προφίλ σας (στους από πάνω); Δηλαδή τότε αποχωρήσατε για ευνόητους σε όλους μας λόγους, όπως η ίδια η πράξη δείχνει.. Τώρα γιατί να σας πιστέψουμε και να σας πάρουμε στα σοβαρά; Πότε μιλήσατε σοβαρά και διεκδικήσατε κάτι μεγάλο και φέρατε αποτέλεσμα για την περιοχή; Μέχρι και ο Άδωνις το είχε δηλώσει .. https://kozan.gr/archives/380007 Μακάρι να κάνω λάθος, άποψή μου.