Όταν, τον Μάρτιο του 2024, ο ίδιος ο Γ. Αμανατίδης έσπευσε να γνωστοποιήσει την επιστροφή του στη Νέα Δημοκρατία, η «Χύτρα» άσκησε έντονη κριτική όχι για το «δικαίωμά» του να επιστρέψει στο κόμμα του, αλλά για το πανηγυρικό ύφος (δείτε εδώ) με το οποίο επέλεξε ο ίδιος να ανακοινώσει την εξέλιξη, λίγους μόλις μήνες μετά από μια σκληρή προεκλογική σύγκρουση με την επίσημη επιλογή της ΝΔ.
Λίγους μήνες αργότερα, όταν σε συνάντηση με τη ΔΕΕΠ ΝΔ Φλώρινας αποδόθηκε στον Περιφερειάρχη η δήλωση ότι θα στηρίζει «πάντα» τη συγκεκριμένη κομματική οργάνωση στις ενέργειες και στις αποφάσεις της, η στήλη επανήλθε (δείτε εδώ). Και τότε το ερώτημα ήταν απλό. Πόσο συμβατή είναι μια τέτοια απόλυτη κομματική διατύπωση με τον ρόλο ενός Περιφερειάρχη που εξελέγη έχοντας προτάξει την ανεξαρτησία του και ο οποίος ενδέχεται κάποια στιγμή να χρειαστεί να συγκρουστεί με την κυβέρνηση για τα συμφέροντα της περιοχής;
Τον Ιανουάριο του 2025, πριν από συνάντησή του με τον Κ. Μητσοτάκη, η «Χύτρα» έθετε ξανά το ίδιο ουσιαστικά ζήτημα (δείτε εδώ). Θα μεταφέρει με ένταση στον Πρωθυπουργό την πραγματικότητα της Δυτικής Μακεδονίας ή η κομματική σχέση θα λειτουργήσει ανασταλτικά στη διεκδικητική του στάση;
Και φτάνουμε στο «Εξοχότατε». Κάποιοι από το στενό περιβάλλον του χρησιμοποιούν την υπερασπιστική γραμμή, «Μα είναι εθιμοτυπικά σωστό». Είχε μπροστά του το απολύτως θεσμικό, σύγχρονο κι επαρκέστατο «Κύριε Πρωθυπουργέ» κι επέλεξε το «Εξοχότατε» και μάλιστα το είπε δύο φορές, σε δύο διαφορετικές εκδηλώσεις. Για έναν Περιφερειάρχη που καλείται να διεκδικεί από την κεντρική κυβέρνηση για μια περιοχή που δεν έχει βρει το δρόμο της από τις συνέπειες της απολιγνιτοποίησης, η επιλογή μιας τόσο βαριάς και υπερβολικά τιμητικής προσφώνησης προς τον Πρωθυπουργό ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, αχρείαστη. Και στην πολιτική, τα αχρείαστα λάθη είναι συχνά τα πιο ηχηρά. Το «Κύριε Πρωθυπουργέ» θα ήταν απολύτως θεσμικό, επαρκές και καθαρό. Το «Εξοχότατε» όμως έδωσε τροφή για σχόλια, προκάλεσε δυσφορία ακόμη και σε περιφερειακούς συμβούλους της παράταξής του .Και κάπου εδώ η επίκληση της εθιμοτυπίας για το «Εξοχότατε» μάλλον χειροτερεύει παρά διορθώνει τα πράγματα. Αυτογκόλ, λοιπόν. Και μάλιστα χωρίς πίεση αντιπάλου.

















































Και πως γινεται να ξέρει μια χύτρα από πολιτικη;
Εκτός κ αν βρισκεται κάποιος εν δυνάμει πολιτικός κρυμμένος πίσω της, που θα κάνει την έκπληξη να φανερωθεί κάποια στιγμή- οπως ο εν λογω και ανωτερω αναφερομενος 😉
Πώς λεγεται όταν ορκίζεσαι ότι θα προστατεύεις το κράτος προστατεύεις το κομμα;
Αμανατίδης 2023 (προεκλογικά) :”Το να συγκρούεσαι για το καλό του τόπου σου σε κάνει άνθρωπο”.
Vs
Αμανατίδης 2026 (μετεκλογικά): “Εξοχότατε Πρωθυπουργέ..Είμαι μάρτυρας της εύνοιας στην περιοχή..”
Κάπου στην πορεία μάλλον χάθηκε η ανθρωπιά.