Είτε τον εκτιμά κανείς πολιτικά είτε όχι, είτε συμφωνεί μαζί του είτε διαφωνεί, ένα πράγμα δύσκολα μπορεί να του αρνηθεί. Ο Π. Κουκουλόπουλος επιχειρεί να βάλει συγκεκριμένες προτάσεις στο τραπέζι. Δεν περιορίζεται μόνο σε ανακοινώσεις διαμαρτυρίας, γενικόλογες καταγγελίες ή στα τετριμμένα μιας αντιπολιτευτικής παρουσίας. Κι αυτό, ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία αρκετές αντιπολιτευτικές παρεμβάσεις στη Δυτική Μακεδονία εξαντλούνται πολλές φορές σε προβλέψιμες δηλώσεις και επαναλαμβανόμενα συνθήματα, πρέπει να του αναγνωριστεί. Η τροπολογία που κατέθεσε για τον λιγνίτη (δείτε εδώ), άλλωστε, δεν είναι μια γενικόλογη έκκληση του τύπου «κρατήστε τις μονάδες ανοιχτές». Περιλαμβάνει συγκεκριμένες μονάδες, συγκεκριμένα χρονικά όρια, τρόπο λειτουργίας εκτός των χρηματιστηριακών αγορών, ρυθμίσεις για την τηλεθέρμανση και προβλέψεις για εργαζομένους. Μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί με όλα αυτά. Μπορεί να αμφισβητήσει τα οικονομικά δεδομένα, τη συμβατότητα, τη σκοπιμότητα ή ακόμη και τον χρονικό ορίζοντα της πρότασης. Δεν μπορεί όμως να πει ότι δεν υπάρχει πρόταση προς συζήτηση.
Από την άλλη πλευρά όμως, προκαλεί μια κάποια απογοήτευση η τελευταία του δημόσια παρέμβαση (δείτε εδώ). Ο Π. Κουκουλόπουλος (όπως φάνηκε κι από αρκετά σχόλια υποστηρικτών του στο kozan.gr) μοιάζει σε αρκετά σημεία να πανηγυρίζει κυρίως για το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ασχολείται μαζί του. Το «Ευχαριστώ τον Πρωθυπουργό για την πανελλαδική προώθηση της Τροπολογίας μου», το «χάρη στις επαναλαμβανόμενες αναφορές …στη νομοθετική πρωτοβουλία μου» και στη συνέχεια το «οι Δυτικομακεδόνες τον ευχαριστούμε» δημιουργούν μια αίσθηση προσωπικής πολιτικής δικαίωσης που, σε αυτή τη χρονική συγκυρία, μάλλον περισσεύει. Όχι γιατί ένας πολιτικός δεν δικαιούται να θεωρεί ότι μια πρωτοβουλία του δικαιώνεται. Δικαιούται. Αλλά γιατί αυτή τη στιγμή το σημαντικό δεν είναι ποιος «κέρδισε» μια επικοινωνιακή μονομαχία ούτε ποιος κατάφερε να υποχρεώσει τον Πρωθυπουργό να αναφερθεί στο όνομά του ή στην τροπολογία του. Το σημαντικό είναι αν η Δυτική Μακεδονία θα έχει δουλειές, αν θα συγκρατήσει τον πληθυσμό της, αν η μετάβαση θα αποδειχθεί πραγματικά δίκαιη και αν η χώρα θα διαθέτει ασφαλή και οικονομικά βιώσιμη ενεργειακή πολιτική. Αυτό και μόνο μας ενδιαφέρει. Ειδικά το «οι Δυτικομακεδόνες τον ευχαριστούμε» είναι μια φράση που τελικά μπορεί να λειτουργεί περισσότερο σε βάρος παρά υπέρ του ίδιου του επιχειρήματος. Γιατί υπάρχουν πολίτες που μπορεί να μην συμπαθούν τον Π. Κουκουλόπουλο, να μην τον εμπιστεύονται πολιτικά ή να έχουν ήδη αρνητική εικόνα γι’ αυτόν. Όταν λοιπόν ένα σοβαρό θέμα παρουσιάζεται με τόση προσωπική ειρωνεία και διάθεση αυτοδικαίωσης,αρκετοί από αυτούς ίσως δεν μπουν ποτέ στον κόπο να διαβάσουν τι πραγματικά προβλέπει η τροπολογία του. Κι αυτό είναι κρίμα, γιατί η πρόταση, είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί, έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο και αξίζει να κριθεί επί της ουσίας.
Η πρόταση Κουκουλόπουλου αξίζει να συζητηθεί για όσα προβλέπει. Ωστόσο υπάρχει ένα σημείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Τα χρονικά όρια που προτείνονται, από τον Π. Κουκουλόπουλο, είναι μεγάλα. Πολύ μεγάλα, αν σκεφτεί κανείς πόσο γρήγορα αλλάζουν σήμερα η τεχνολογία, οι τιμές ενέργειας, οι ευρωπαϊκές πολιτικές και οι ίδιες οι ανάγκες της περιοχής. Άλλο να ζητά κανείς μια μεταβατική «ανάσα» μερικών ετών (που είναι εφικτή) κι άλλο να δεσμεύει από σήμερα ορίζοντες που φτάνουν έως το 2040 και το 2050. Η στήλη δεν διεκδικεί ρόλο ειδικού της ενεργειακής αγοράς. Κρίνοντας όμως ρεαλιστικά τη συζήτηση και ΚΥΡΙΩΣ το σημείο στο οποίο βρίσκεται σήμερα η Δυτική Μακεδονία, θα περίμενε μια πιο ευέλικτη, ρεαλιστική χρονικά, πρόταση.
Γιατί όταν ζητάς από την άλλη πλευρά να μην είναι απόλυτη με το «τέλος ο λιγνίτης», καλό είναι και η δική σου πρόταση να μη δίνει την εντύπωση μιας αντίστροφης απολυτότητας.
Η Χύτρα
Προσωπική χυδαίς επίθεαη δέχθηκε από τον Μητσοτςκη άρα και προσωπικά έπρπε να απαντήσει. Ο Μητσοτάκης ο Πςπαθανάσης και ο Τσάφος έκαναν πορωπικέςα αοσχρές ειρωνειες δεν έμειναν μόνο στην τροπολογία. Εγώ θα τους έβριζα απαντώντας. Ο Πάρης κατάφερε και κράτησε επίπεδο.
Δεν είμαι ΠΑΣΟΚ εχω όμως άμεσο επαγγελματικό ενδιαφέρον για την παράταση. Έβαλα το γιο μου που σπουδιάζει στην Αθήνα να τσεκάρει τα χρονικό όρια και μου είπε ότι πράγματι το 2030 2040 και 2050 περιλαμβάνονται στους δύο ευρωπαικούς κανονισμούς και την οδηγία που γράφει ο κύριος Κουκουλόπουλος στην αιτιολογική του. Το 2050 ρητά είναι το απώτατο όριο του κανονισμού της ευρωπαικής ένωσης. Το δίκιο οφείλω να το γράψω. Καλημέρα.
Ναι ρε ανθρωπε κανεις δεν λεει το αντιθετο. ομως εδω που βρισκομαστε σημερα με τοσα που εχουν προχωρησει και την κατασταση που βρισκεται η ΔΕΗ το να μιλας για 2050 εισαι εκτος πραγματικοτητας. ο κουκουλοπουλος πρεπει να προσγειωθει στην πραγματικοτητα και τα ορια που βαζει η Ευρωπη ειναι για ολους και οχι για την Ελλαδα που εχει προχωρησει στον τομεα της απολιγιτοποιηση ηδη αρκετα.
Τι εννοείται κύριε; Το 2050 για την Πτολεμαίδα V γιατί δεν είναι ρεαλιστικό; 1,6 δις την πληρώσαμε και μια χαρά μπορεί να δουλέψει. Τι έχουν καλύτερο τα άλλα ευρωπαικά κράτη; Γιατί πάντα η Ελλάδα να είναι το μαύρο πρόβατο; Επειδή ο Μητσοτάκης με τον Ανδρουλάκη στηρίζουν την κερδοσκοπία του αερίου και του χρηματιστηρίου ενέργειας; Ότι λέει ο ευρωπαικός Κανονισμός άνετα ισχύει και την πατρίδα μας.
Τον Ανδρουλάκη δεν τον πάω και πολύ.
Αλλά πάει πολύ να γράφεις ότι στηρίζει την κερδοσκοπία.
Τον Ανδρουλάκη δεν τον πάω και πολύ.
Αλλά πάει πολύ να γράφεις ότι στηρίζει την κερδοσκοπία.
Και προπαντός δεν είναι Μητσοτάκης!!!!
Βρείτε έστω μία δήλωση του Νίκου Ανδρουλάκη κατά της κερδοσκοπίας του χρηματιστηρίου ενέργειας και κερδίζετε αυτοκίνητο χαχαχαχα
Είναι μνημειώδης η ταύτιση του με το Μητσοτάκη σε αυτό. Μη μου τους κύκλους (των συμφερόντων) τάραττε και οι δύο τους.
Καταλαβαίνουμε όλοι ότι το ευρωπαικό 2050 για την Πτολεμαίδα V εκτός ΧΑ τάραξε το σύστημα Μητσοτάκη – Στάσση. Η Ελλάδα είναι κράτος της Ευρωπαικής Ένωσης όχι μπανανία της Αφρικής όπως πάνε να μας κάνουν να πιστέψουμε για να υποταχθούμε. Ευρώπη όχι υποσαχάρια Αφρική.
Αγαπημένο kozan, νομίζω ότι τα χτυπήματα που δέχθηκε ο βουλευτής ήταν κάτω από τη μέση, με αθλιότητες “δολοφονίας” χαρακτήρα και ατεκμηρίωτους αφορισμούς. Έπρεπε να δώσει και ατομική διάσταση στην απάντηση. Το κλείσιμο με το θα σπάσουμε τις αλυσίδες όμως νομίζω ότι μας ενώνει όλους. Τουλάχιστον εγώ έτσι αισθάνθηκα ότι έβγαλε την αντίδραση όλων μας για την αδικία που ζούμε. Ποιος δεν θέλει να σπάσει τις αλυσίδες που μας φόρεσαν;
Καιρός ηταν! Στις προηγούμενες θητείες πιο πολυ τον ένοιαζε η κεντρική εσωκομματική πολιτική παρα τα του τόπου. Είδε λοιπόν ότι κανεις απ τους άλλους δεν ασκεί πραγματικά το έργο του κ πηρε το πλεονέκτημα. Και για τους υπόλοιπους η πρώτη θητεια μαλλον συγχωρειται-που δε θα επρεπε- ως πρωτάρηδες. Όταν όμως εισαι δεύτερη η τρίτη φορά εκλεγμένος κ δε νοιάζεσαι για τον τόπο σου τότε καταντάει επάγγελμα η αμέλεια κ η κοροϊδία.
Ο Μητσοτάκης μόνο έχει δικαίωμα στις ειρωνείες; Όχι. Καλά του έκανε ο Κουκουλόπουλος και του απάντησε όπως του άξιζε.
Δεν είναι θρησκεία η πολιτική όταν σου δίνουν χαστούκι στο ένα μάγουλο εσύ να γυρίσεις και το άλλο. Τα πεζοδρομιακά του Μητσοτάκη δεν πιάνουν σε εμάς τους Κοζανίτες. Με τον Πάρη.
Με τον Πάρη.
Ευτυχώς που υπάρχει και ο Πάρις και γίνονται σοβαρές τοποθετήσεις και μπαίνουν ουσιαστικά ζητήματα στο τραπέζι. Το ερώτημα είναι αν θα απαντηθούν σοβαρά από την Κυβέρνηση …
Καταλαβαίνω τη βάση της χύτρας αλλά διαφωνώ στη μη ρεαλιστικότητα του χρονοδιαγράμματος. Δεν μπορεί να έχεις την πιο σύγχρονη μονάδα και να πετάς εκατομμύρια επί εκατομμυρίων για να κάνεις άλλη φυσικού αερίου. Είναι παράλογο. Η γη μας έχει ελληνικό ορυκτό και πετάνε δις να αγοράζουν ξένο ορυκτό. Παράλογο!!! Κατά τη γνώμη μου ο Πάρις καλά κάνει και λέει την αλήθεια που όλοι βλέπουν αλλά κανείς δεν τολμά να μιλήσει μην μπλέξει και τον βάλουν στο μάτι. Όλοι τη βολή τους κοιτάνε. Μην πυροβολάμε τον μόνο που ξεβολεύεται και τα χώνει.