Ο Τόπος μας, η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, με αφορμή την βίαιη και καταστροφική απολιγνιτοποίηση – έργο της «δουλικής» κυβέρνησης Μητσοτάκη στα Γερμανικά συμφέροντα – βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας της.

Ο διάλογος για την τοπική, περιφερειακή ανάπτυξη, για τα τοπικά αναπτυξιακά σχέδια με τους τοπικούς θεσμούς δεν είχε και δεν πρόκειται να ανοίξει ποτέ. Αυτή ήταν και είναι η μεγάλη παθογένεια του συστήματος μη Κοζάνη, μη Δυτική Μακεδονία αλλά και στην χώρα γενικότερα.

Βλέπετε αυτό που κυριάρχησε και δυστυχώς κυριαρχεί είναι το ..πρώτα το κόμμα…τα υπόλοιπα δεν έχουν καμία σημασία. Ποιος νοιάζεται…

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι σε ένα ολοκληρωτικό περιβάλλον που οικοδόμησαν με μαεστρία τα μη κόμματα. ΠΑ.ΣΟ.Κ., Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που μας άφησαν ήταν και είναι τα εκφυλιστικά φαινόμενα της καθημερινής πολιτικής ζωής αλλά και της κοινωνίας μας. Κρίμα.

Αλήθεια είναι κάποιος που σήμερα διακρίνει στους θεσμούς:

  • Παιδεία της Τοπικής Ανάπτυξης
  • Παιδεία της Περιφερειακής Ανάπτυξης
  • Παιδεία των Τοπικών και Περιφερειακών Σχεδίων

Όλα τα παραπάνω είναι το εφόδια που πρέπει να αποκτήσουν οι θεσμοί για να μπορέσουμε να περάσουμε – να γίνει η μετάβαση σε μία Παιδεία της Παραγωγής και της Δημιουργίας.

Αυτό που ζούμε σήμερα είναι η τραγικότητα. Οι πάντες κινούνται σε ένα περιβάλλον πεζοδρομίου και όχι πολιτισμού και ούτε καν διαβάζουν αλλά συλλαβίζουν!!!

Να τους χαιρόμαστε…

Δρέπανο 1η του Σεπτέμβρη 2020

Θεόφιλος Παπαδόπουλος

Πολίτης