O Γ. Κασαπίδης, όπως και κάθε άνθρωπος, έχει τις προτιμήσεις του σε ό,τι αφορά αυτούς που επιθυμεί – και θέλει – να συναναστρέφεται και να επικοινωνεί. Απόλυτα ρεαλιστικό και σεβαστό. Ως θεσμικός όμως, ως Περιφερειάρχης Δ. Μακεδονίας δηλαδή, θα πρέπει να καταλάβει ότι όταν κάποιο ΜΜΕ του ζητεί να απαντήσει σε κάποια ερωτήματα, που θέλει να του θέσει, στο πλαίσιο, για παράδειγμα, μιας συνέντευξης που αφορά ένα επίκαιρο θέμα, εκεί έχει υποχρέωση, να το πράξει, έστω κάποια στιγμή, όχι σεβόμενος, αν δεν το επιθυμεί, τη διεύθυνση ή τους εργαζόμενους στο εν λόγω ΜΜΕ αλλά τους αναγνώστες, ακροατές ή τηλεθεατές του.  Το να αναζητείς έναν θεσμικό εκπρόσωπο της πολιτείας, μετά από πολλαπλές προσπάθειες, να καταφέρνεις, να το(ν) εντοπίσεις (λες και πρόκειται για κάποιον αγνοούμενο), να σου ορίζει την ώρα που θέλει να διεξαχθεί η συνέντευξη και στη συνέχεια να μην απαντά, στο τηλέφωνο, το εκ λαμβάνεις κι ως απρέπεια. Αν σ’ αυτή τη στάση προστεθεί και το γεγονός ότι από εκείνη τη χρονική στιγμή – της μη διεξαγωγής της  συνέντευξης – κι έπειτα, προχώρησε σε συνεντεύξεις, μεγάλης διαρκείας, σε άλλα ΜΜΕ (και καλά έκανε), χωρίς όμως να μπει στον κόπο(;) να αιτιολογήσει τι ακριβώς συνέβη και στάθηκε ασυνεπής ως προς εμάς, εύκολα μπορεί να εξάγει κάποιος το συμπέρασμα, ότι δεν πρόκειται απλώς για απρέπεια αλλά για κάτι πολύ περισσότερο.

Η Χύτρα