Ένας χρόνος φτάνει στο τέλος, ένας χρόνος που ξεκίνησε με το χειρότερο τρόπο. 1/1/2020 σκοτώνεται ο ξάδερφος μου και φίλος, στη συνέχεια προκύπτει η πανδημία και έπειτα ένα βαρύ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ από έντονο στρες. Βρέθηκα αντιμέτωπος με το θάνατο όμως βγήκα νικητής έχοντας ως όπλα μου την Πίστη, την Υπομονή και τη Δύναμη.Ο Γολγοθάς αυτός ήταν δύσκολος για εμένα αλλά δεν τον ανέβηκα μόνος μου, είχα ανθρώπους που αγωνίστηκαν και αυτοί μαζί μου. Θέλω να ευχαριστήσω τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό του Μποδοσάκειου Νοσοκομείου Πτολεμαΐδας, του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης καθώς και του Νοσοκομείου Καβάλας που μου χάρισαν τη ΖΩΗ. Τέλος,θέλω επίσης να ευχαριστήσω από καρδιάς τη Βουλευτή Παρασκευή Βίκυ Βρυζίδου, που ήταν δίπλα μου από την πρώτη στιγμή,τον Νονό και την Νονά μου που με στήσανε στα πόδια μου,τους γονείς μου,τα αδέρφια μου, τους συγγενείς και φίλους που χωρίς την στήριξή τους δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω.
Υ.Γ: Η υπομονή είναι πικρή, αλλά ο καρπός της είναι γλυκός! Καλές Γιορτές με Υγεία.
Ioρδάνης Τσαγκαλίδης