Κρατάμε μια λεπτομέρεια από τη συνάντηση του Προεδρείου του “Σπάρτακου” με τον Δήμαρχο Εορδαίας. Σύμφωνα με το δελτίο Τύπου (δείτε εδω), υπήρξε – λέει -θετική απάντηση από πλευράς Δημάρχου Π. Πλακεντά στο ενδεχόμενο θεσμικής παραίτησης, αν και όταν οι συνθήκες το απαιτήσουν.
Μόνο που αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί. Και μάλιστα σε επίπεδο ΠΕΔ Δυτικής Μακεδονίας, όπου οι ίδιες περίπου κουβέντες περί «θεσμικής εκτροπής» και παραιτήσεων είχαν ακουστεί με στόμφο. Τι έγινε τελικά; Τίποτα. Παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι οι δήμαρχοι παραδέχονταν πως στο βασικό ζήτημα – αυτό της εργασίας και της επόμενης ημέρας της περιοχής – δεν άλλαξε ουσιαστικά κάτι, οι πολυδιαφημισμένες παραιτήσεις έμειναν στα λόγια. Και κάπου εδώ έρχεται το δεύτερο, πιο ενδιαφέρον σημείο. Ποιος ζήτησε αυτές τις παραιτήσεις; Όχι οι πολίτες. Όχι η κοινωνία. Ήταν μια πρωτοβουλία που τέθηκε από τους ίδιους τους αιρετούς, περισσότερο υποτίθεται ως εργαλείο πίεσης ή έστω ως επικοινωνιακή επιλογή. Τώρα, το ίδιο αφήγημα επανέρχεται, αυτή τη φορά σε επίπεδο Δήμου Εορδαίας. Πάλι «αν χρειαστεί», πάλι «όταν οι συνθήκες το απαιτήσουν». Μέχρι τότε όμως, η πραγματικότητα παραμένει η ίδια. Και το ερώτημα απλό. Είναι οι παραιτήσεις ένα πραγματικό εργαλείο διεκδίκησης ή απλώς μια εύκολη φράση λαϊκισμού που ακούγεται καλά;
Οι απαντήσεις – όπως και στο παρελθόν – θα φανούν στην πράξη.
Η Χύτρα
