Ο Κισλά , το Οθωμανικό στρατόπεδο πυροβολικού στα Σέρβια μετά το 1897 , υπερσύγχρονο και με άρτια οργάνωση όπως μας διηγούνται δυτικές πηγές . Το διήμερο 9 – 10 Οκτωβρίου 1912 ο Διοικητής του στρατοπέδου Ταλαάτ μπέης ενώ αρχικά τάχθηκε εναντίον της σφαγής , τελικά ενέδωσε στις πιέσεις μιας μειοψηφίας ντόπιων μουσουλμάνων μπέηδων και συμμετείχε στο τραγικό συμβάν . Η θέση του ήταν 500 μέτρα πιο κάτω απ το ” τούρκικο σχολείο “.

Για τη σφαγή των Σερβίων 10 Οκτωβριου 1912 και τους οθωμανούς μπέηδες των Σερβίων που συμμετείχαν και δικάσθηκαν .
Φουάτ Σελήμ Βέης ήταν ένας εκ των τριών πιο πλούσιων μπέηδων των Σερβίων , οι άλλοι δύο ήταν ο Χουσνή ( Χουσείν ) Βέης και ο Ομέρ Βέης . Είχαν τσιφλίκια : ο πρώτος τμήμα του Ρυμνίου και το Ντριάνοβο ( Δρυμός ) Ελασσονας , ο δεύτερος το Ορτάκιοι ( Πλατανόρρευμα ) και ο τρίτος το Κρανλίκ ( Κρανίδια ).
Ο Σελήμ ήταν ο τελευταίος Δήμαρχος Σερβίων ως το 1912 ,τον οποίο οι χριστιανοι των Σερβίων τον έλεγαν Σαλήμπεη . Γνώμη μου είναι ότι ο Αλή Βέης [ ( Σ )αλήμπεης ] που συνελήφθη ως Δήμαρχος Σερβίων στο Βόλο είναι ο Φουάτ Σελήμ Βέης .Η πολυτελής οικία του Σελήμ ήταν όπου είναι σήμερα η οικοδομή Χλιούμπη στην οδό αγίου Γεωργίου , δίπλα απ την οικία Αντώνη Παπαναστασίου .
Οι 18 συλληφθέντες ( αρχικά 20, αλλά γρήγορα απελευθερώθηκαν ο Ιμπραήμ Βέης , αδερφός του Ομερ – οικία όπου σήμερα η οικοδομή Τσιγκόιδα και ανατολικά , και ο Καντρή Βέης – οικία όπου πριν χρόνια ο Παιδικός Σταθμός Σερβίων και σήμερα του ” Πιτσιώνη” , διασταύρωση Φιλίππου και Καρατάσου ) οδηγήθηκαν στη φυλακή της Θεσσαλονίκης και εκεί απεβίωσε ο Μουσταφά Μπασδάρ Μεχμέτ πριν την απόφαση του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης της 6ης Αυγούστου 1913 , με την οποία δικάστηκαν εις θάνατο.
Μετά όμως την υπογραφή της ελληνοτουρκικής συνθήκης , τέλη Νοεμβρίου 1913 , με βασιλικό διάταγμα απονεμήθηκε χάρη στους 17 φυλακισμένους και αφέθηκαν ελεύθεροι . [ Απ τους 15 μπέηδες των Σερβίων κατηγορήθηκαν και καταδικάσθηκαν 5 : 1 ) Αλή ( Σελήμ ) , 2 ) Ταλαάτ , Διοικητής της Μεραρχίας Πυροβολικού Σερβίων 500 μέτρα πιο κάτω απ το Οθωμανικό Γυμνάσιο Σερβίων – Ιταντιέ / Τούρκικο Σχολείο , 3 ) Τζεβρή ( Δερβής ) με τσιφλίκι τις Αυλες και όχι τη Λαβανίτσα , 4 ) Τσεβδέτ ( Ιζέτ ) , γιος του Καντρή , με τσιφλίκι τις Καλντάδες ( Προσήλιο ) και 5 ) Χαλίλ Χασίμ ( Ασίμ ή Κασίμ ) με τσιφλίκι τη Λαβανίτσα ] .
Το μεγάλο αρχοντικό του Σαλήμπεη, επί της αγίου Γεωργίου , χρησιμοποιήθηκε στο μεσοπόλεμο ως Παρθεναγωγείο ,αλλά και ως χώρος συνεστιάσεων και χοροεσπερίδων ( για την Κοινότητα , την Αναγέννηση , τον Τιτάν κ.α ) . Κατά την έναρξη της κατοχής και τον βομβαρδισμό των Σερβίων τον Απρίλιο 1941 κάποια σπίτια καταστράφηκαν , ένα εκ των οποίων και του παππού μου Ευριπίδη στο Ισνάφι , δίπλα απ του Ματάνα . Τότε μαζί με άλλες 5-6 ομοιοπαθείς οικογένειες στεγάσθηκαν στο ” Σεράι του Σαλήμπεη ” όπως έλεγε η γιαγιά μου Ευγενία , τόσο μεγάλο ήταν.