Η αποχώρηση του Λ. Μαλούτα από επικεφαλής της “Ενότητας” κι ουσιαστικά από την προοπτική μιας νέας υποψηφιότητας για το Δήμο Κοζάνης κλείνει έναν μεγάλο κι ιδιαίτερο πολιτικό κύκλο για την τοπική αυτοδιοίκηση της περιοχής. Ο Λ. Μαλούτας υπήρξε, αναμφίβολα, μία από τις πιο έμπειρες και αναγνωρίσιμες αυτοδιοικητικές προσωπικότητες της Κοζάνης κι όποιος δεν το αναγνωρίζει είτε λειτουργεί εμπαθώς είτε με μικροψυχία. Για πολλά χρόνια, ακόμη κι όσοι πολιτικά διαφωνούσαν μαζί του, αναγνώριζαν την εργατικότητα, τη γνώση των θεμάτων, τη διοικητική εμπειρία και έναν σοβαρό τρόπο, γενικότερα, άσκησης διοίκησης. Όλα αυτά μέχρι και το 2021. Η διαχείριση, από μέρος του, της υπόθεσης της «Μάνας Νερού» φαίνεται πως αποτέλεσε ένα κομβικό σημείο. Από εκεί και μετά, πολλοί ένιωσαν πως ο Λ. Μαλούτας άλλαξε πολιτικά, διοικητικά αλλά κι ως δημόσια παρουσία. Δεν έχει ίσως τόση σημασία αν έγινε καλύτερος ή χειρότερος. Σημασία έχει πως δεν ήταν πλέον ο ίδιος άνθρωπος που γνώριζαν συνεργάτες, συνοδοιπόροι και πολίτες για πολλά χρόνια. Η αλλαγή αυτή αποτυπώθηκε και στις σχέσεις του με πρόσωπα που βρέθηκαν δίπλα του επί σειρά ετών και τα οποία σταδιακά απομακρύνθηκαν πολιτικά ή προσωπικά. Άλλοι διαφώνησαν με επιλογές, άλλοι με τον τρόπο χειρισμού κρίσιμων ζητημάτων κι άλλοι απλώς θεώρησαν ότι χάθηκε εκείνη η πολιτική φυσιογνωμία που χαρακτήριζε παλαιότερα τον ίδιο και την παράταξή του. Παρόλα αυτά, η συνολική αποτίμηση μιας τόσο μακράς πορείας δεν μπορεί να γίνεται μονοδιάστατα ούτε μόνο μέσα από το πρίσμα της τελευταίας περιόδου. Ίσως τελικά αυτό που μένει περισσότερο δεν είναι ούτε οι, εκ του αποτελέσματος, λανθασμένοι χειρισμοί ούτε η φθορά των τελευταίων ετών, αλλά η συνολική διαδρομή ενός ανθρώπου που βρέθηκε για δεκαετίες στο επίκεντρο της δημόσιας ζωής του τόπου. Ενός αυτοδιοικητικού που συνδέθηκε με σημαντικές στιγμές, έντονες αντιπαραθέσεις αλλά και μεγάλες ευθύνες για τον Δήμο Κοζάνης. Η ιστορία συνήθως κρίνει πιο ψύχραιμα από την επικαιρότητα. Και πιθανότατα έτσι θα συμβεί και στην περίπτωση του Λ. Μαλούτα.
Η Χύτρα
Άργησε. Άργησε πολύ. Διέλυσε μια ιστορική παράταξη που έγραψε ιστορία στα αυτοδιοικητικά πράγματα του Δήμου Κοζάνης. Και το κακό είναι ότι αυτό θα μείνει σαν τελευταία και πιο σημαντική ανάμνηση στη μνήμη των σύγχρονών του.
Τώρα ελεύθερα μπορεί να περιηγείται αργά νωχελικά και χαλαρά στις βόλτες του , να ασχολείται με τις απε , με ότι του άρεσε πάντα , αλλά τα αποτελέσματα τους άφηναν κενά παραγωγικής διοίκησης
Από τις εποχές του ΠΑΣΟΚ , των τριπλών ρόλων ταυτόχρονα , και Αντιδημαρχος , και διευθυντής δημοσίου και πρόεδρος δεπεποκ στην αλλαγή του Πάρη και στη διοίκηση ενός δήμου που έχει βαθιά ριζωμένο μέσα του το νεποτισμό, τα παρεάκια και την άρνηση αντί την ανάπτυξη
Στο καλό και να μας γράφει
Επιτελους
κενός….